18 februari 2025. Mijn laatste brief schreef ik in oktober 2024, waarin ik kon melden dat er veel Calabashen waren gebouwd. Op dat moment was er nog geld voor een tiental reservoirs terwijl zich al bijna twintig personen hadden aangemeld.
Ik vroeg jullie toen om een extra gift om ook de laatste 9 aanvragers aan een Calabash te helpen. Het is fantastisch zoals jullie gereageerd hebben. Sinds oktober is een bedrag van € 9.105 aan giften ontvangen, werkelijk geweldig. Heel heel hartelijk dank. Vorige week maakte ik een bedrag van € 8.000 over naar onze bankrekening in Kameroen. Zodra dat geld daar aangekomen is kunnen meer dan 9 reservoirs worden gebouwd. Het totaal komt zo op ruim 90 Calabashen.
In mijn brief van oktober sprak ik ook over de toekomst van het project.
Aan de ene kant is met meer dan 90 reservoirs de doelstelling ruimschoots gehaald. Er waren eerst immers maar 22 en later 44 Calabashen voorzien. Het is duidelijk dat we met dit resultaat heel blij kunnen zijn. Ik gaf ook aan dat mijn 78 jaar en mijn nierprobleem niet veel langer te combineren zijn met het project.
Aan de andere kant zijn er de schrijnende beelden uit Noord-Kameroen, waar mensen van alles doen om aan water te komen. De Calabash is in deze regio echt een uitkomst, in de regentijd, maar ook daar buiten. Buiten de regentijd werkt het systeem anders. Het blijkt dat veel bezitters van een Calabash dan een tankwagen met water bestellen en zo de Calabash vullen. En er is in Kameroen een kleine maar goed functionerende organisatie aanwezig, gegroeid in de uitvoering van het project.
In deze situatie, met de verschillende mogelijkheden van de Calabash, ging het ons aan het hart om te stoppen en groeide de wens om het project een vervolg te geven. En het lijkt erop dat we een oplossing gevonden hebben, nl in de persoon van Pepijn Koops. Pepijn Koops is in december toegetreden tot het bestuur van de stichting met de uitgesproken bedoeling dat hij na mijn vertrek het project zal gaan leiden.
We maakten kennis met Pepijn in 2022 in de Foyer du Marin in Douala, toen wij (ook met Hans Groenewegen) naar Kameroen waren gekomen voor de eerste opleiding van metselaars voor het project. Pepijn is opgeleid in de bosbouw. Hij kwam als stagiair al op jonge leeftijd in Kameroen en werkte er jarenlang. Hij is ook betrokken bij een herbebossingsproject ten noorden van Foumban, waarbij hij samenwerkt met de Sultan van Foumban.
In maart gaan we naar Kameroen, Pepijn Koops, Hans Groenewegen en ikzelf. Het doel van de reis is om de al gebouwde Calabashen te inspecteren en Pepijn voor te stellen aan iedereen die bij het project betrokken is. Voor mij zelf zal het de laatste reis voor het project zijn. Natuurlijk houden we jullie op de hoogte van het vervolg.
Intussen is de website weer bijgewerkt. Je vindt er de jaarverslagen, in het Nederlands en het Frans, de Nederlandse en Franse folder.
Ik hoop dat het project nog jaren verder kan en dat iedereen/jullie het een goed hart blijven toedragen.
Hartelijke groet,
Gerard van Noort
Bijlage: Folder Drinkwater in Kameroen